
ایران بانو یک شبکه اجتماعی ِ قدرتمند مخصوص بانوانِ هنرمند و علاقه مند به مبحث کار در خانه که کاربران آن میتوانند یک ارسال با طول بیشتر از 500 کاراکتر بهمراه تصویر، ویدئو، لینک و فایل داشته و با دنبال کردن کاربران، افکار و نظرات وآموزشهای خود را با سایرین به اشتراک بگذارند. گروهها، کارمندان، همکاران و انجمنها با ایجاد یک شبکه اختصاصی قادر به ارتباط با یکدیگر بوده و به کمک تکنولوژی آراِساِس میتوانند تازه ترینهای سایت را پیگیری نمایند. ایران بانو توسط هر وسیلهی متصل به اینترنت از جمله تلفن همراه دنبالپذیر است!
دوستان سعی کنید در تمام گروه ها عضو شده و یکدیگر را دنبال کنید این به معنی ایجاد دوستی و پیگیری گفته های یکدیگر هست
هماکنون به ایران بانو بپیوندید!
دسته بندی قالب های شعری بصورت زیر است:
1390/12/1 - 08:491--قالب های کهن
2--قالب های نوین
قالب های نوین شامل قالب نیمایی،آزاد و سپید
و همچنین مشهورترین قالب های کهن:
قصیده
مثنوی
غزل
قطعه
دوبیتی
چهارپاره
رباعی و ....
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
در ابتدا به معرفی مختصر قصیده می پردازیم:
قصیده نوعی از شعر است که دو مصراع بیت اول و مصراع های دوم بقیه ی بیت های آن هم قافیه اند.
طول قصیده از 15 بیت تا 60 بیت می تواند باشد. لحن و موضوع قصیده حماسی است و در آن از مدح و مفاخره و هجو و ذم و .... سخن می رود و مسائل دیگر از قبیل مسائل اخلاقی و دینی و وصف طبیعت در قصیده جنبه فرعی دارد.
نمونه از قصاید حضرت حافظ(بعلت طولانی بودن قصیده ،از آوردن تمام آن خودداری میشود...دوستان مشتاق با جستجوی بیشتر قصاید بیشتری را میتوانند بیابند)
1390/12/1 - 08:53سپیده دم که صبا بوی لطف جان گیرد
چمن ز لطف هوا نکته برجنان گیرد
هوا ز نکهت گل در چمن تتق بندد
افق ز عکس شفق رنگ گلستان گیرد
نوای چنگ بدانسان زند صلای صبوح
که پیر صومعه راه در مغان گیرد
نکال شب که کند در قدح سیاهی مشک
در او شرار چراغ سحرگهان گیرد
شه سپهر چو زرین سپر کشد در روی
به تیغ صبح و عمود افق جهان گیرد
به رغم زال سیه شاهباز زرین بال
در این مقرنس زنگاری آشیان گیرد
به بزمگاه چمن رو که خوش تماشایی است
چو لاله کاسه نسرین و ارغوان گیرد
چو شهسوار فلک بنگرد به جام صبوح
که چون به شعشعه مهر خاوران گیرد
محیط شمس کشد سوی خویش در خوشاب
که تا به قبضه شمشیر زرفشان گیرد
صبا نگر که دمادم چو رند شاهدباز
گهی لب گل و گه زلف ضیمران گیرد
ز اتحاد هیولا و اختلاف صور
خرد ز هر گل نو نقش صد بتان گیرد
من اندر آن که دم کیست این مبارک دم
که وقت صبح در این تیره خاکدان گیرد
چه حالت است که گل در سحر نماید روی
چه شعله است که در شمع آسمان گیرد
چرا به صد غم و حسرت سپهر دایره شکل
مرا چو نقطه پرگار در میان گیرد
ضمیر دل نگشایم به کس مرا آن به
که روزگار غیور است و ناگهان گیرد
...
ممنون مثل همیشه روح بخش بود
9 ساعت قبل